لیست یکصد دانشگاه برتر جهان در سال ۲۰۰۹ که توسط یک موسسه جهانی در شانگهای رتبه بندی شده اند به شرح ذیل می باشد. شایان ذکر است که دانشگاه تهران توانسته رتبه ۵۰۱ را کسب کند و بقیه دانشگاه های ایران ...

در ضمن باید به این مساله اشاره کرد نمره دانشگاه تهران در این رتبه بندی 16.2 شده که 14.5 نمره آن بر اثر عمرکرد درخشان فارغ التحصیلان آنALUMNI به دست آمده و خود دانشگاه تهران در اکثر عملکرد های دانشگاهی نمره صفر را به دست آورده. و این مساله باید قابل توجه مسئولین شورای عالی انقلاب فرهنگی و وزارت علوم و مسئولینی که مسئولیت نظارت بر عملکرد دانشگاه ها را عهده دار می باشند قرار گیرد. علی الخصوص آنهایی که دائما در صدا و سیما و رسانه ها و مطبوعات از پیشرفت های قابل توجه دانشگاه های ایران شعار می دهند و مردم و مسئولین دیگر را در مورد عملکرد دانشگاه های مملکت گمراه می کنند. ارزشیابی دانشگاه ها نیز بر اثر عملکرد های قابل لمس آنها بوده و نه سلیقه ای و پارامتر های مذکور در سایت مذکور تک تک قابل رویت می باشند. شایان ذکر است که قبلا دانشگاه های ایران مثل دانشگاه صنعتی شریف – دانشگاه تهران -  دانشگاه شیراز و دانشگاه ملی توانسته بودند رتبه های بالاتری را حتی در ردیف 1- 100 کسب کنند. و این تنزل در رتبه دانشگاه های ایران نباید بی توجه از آن گذشت.

لیست دانشگاه ها و نمره های آنها در ادامه مطلب است

در همه کشورهای مترقی . معمولا دولت مجری برنامه ریزی های یک نظام می باشد. در زمینه ایران نیز وضعیت فرق چندانی نمی کند. علی الخصوص در زمینه مسایل اقتصادی. اکثر طرح ها از جمله سد های احداث شده – برنامه هسته ای – موفقیت ها در زمینه تولید تسلیحات – کشف های علمی – و ... نیاز به برنامه ریزی و چندین سال تلاش برای به ثمر رسیدن دارند. در زمینه طرح تحول اقتصادی و برنامه هدفمند کردن یارانه ها که امروزه بر سر زبان ها نیز می باشد مساله فرق چندانی ندارد. در واقع طرح هدفمند کردن یارانه ها طرحی مربوط به بیش از بیست سال پیش می باشد.

پس از سالها تلاش نا موفق برای گرایش به غرب از دروازه اتحادیه اوروپا ترک ها اخیرا به فکر بازگشت به جایگاه قبلی خود در شرق و کشورهای اسلامی افتاده اند.

در خبر ها آمده بود که قرار است ایران حدود 1500 کیلوگرم اورانیوم 4 درصد غنی شده خود را به فرانسه و روسیه تحویل دهد و در مقابل پس از غنی شدن 20 درصدی آن به ایران باز گردانده شود.

می گویند انقلاب ها فرزندان خود را می خورند. در ایران فرزندان انقلاب پیش از خورده شدن به فکر خوردن پدران خود افتاده اند. با موفقیت انقلاب اسلامی افرادی که در آن زمان  سی سال و اندی سن داشتند و تجربه چندانی نداشتند اکثر پست های سیاسی و مدیریتی مملکت را به دست گرفتند در حالی که کوچکتر ها به سپاه و بسیج و کمیته و ... پیوستند